Hoe mooi is dat? In een tijd waarin er over de hele wereld veel te doen is over geloven, is er in Zweden een nieuw geloof officieel erkend: De Kerk der Kopimisten. Dat klinkt bijzonder en dat is het ook. Want terwijl Amerikaanse onderzoekers hebben uitgevonden dat het geloof in Nederland en zeker nog acht landen dreigt te verdwijnen, kent het Kopimistische geloof 3000 aanhangers sinds de oprichting in 2010 en ligt hun site op dit moment van schrijven plat door de internationale belangstelling.

Het interessante aan dit geloof en zijn aanhangers is echter de overtuiging die zij voorstaan: ‘informatie is heilig en kopiëren een sacrament, een gewijde handeling.’ De Kopimi (klinkt als: copy me) ‘geloven’ dat informatie waarde vertegenwoordigt en door verspreiding ervan in waarde stijgt. Dus wat doen zij graag? Juist, kopiëren.

Direct na de bekendmaking van het nieuws zie je op fora reacties van mensen die er een trucje in zien om subsidie te incasseren, of ergernis over het misbruik van ‘geloof’. Maar wat je bijna nergens leest is wat er eigenlijk gebeurt: in Zweden is er nu dus een legale, religieuze groepering die als uiting van hun geloof het delen van bestanden heeft. Gezien de grote hoeveelheid voorstanders van het vrije delen van informatie is het niet ondenkbaar dat dit geloof in korte tijd een enorme hoeveelheid aanhangers krijgt.Al die gelovigen willen straks maar een ding: hun geloof belijden. En wat staat er in artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens?

Een ieder heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst;dit recht omvat tevens de vrijheid om van godsdienst of overtuiging te veranderen, alsmede de vrijheid hetzij alleen, hetzij met anderen zowel in het openbaar als in zijn particuliere leven zijn godsdienst of overtuiging te belijden door het onderwijzen ervan, door de praktische toepassing, door eredienst en de inachtneming van de geboden en voorschriften.

Met andere woorden: De Kopimisten hebben het recht hun geloof te praktiseren en dus hun informatie te delen zonder inmenging van overheden. Deze rechten wegen zwaar.  Om aan deze rechten te kunnen voldoen worden er in Nederland zelfs uitzonderingen gemaakt op de wet. Onlangs nog werd het onverdoofd ritueel slachten niet verboden voor sommige geloofsgroeperingen, onder meer omdat daarmee de vrijheid van godsdienst in het gedrang komt. En hoewel de Kopimisten zich natuurlijk aan de wet moeten houden en auteursrechten moeten respecteren, zou je dus ook kunnen stellen dat zij door die wetten worden gehinderd in hun geloofsbelijdenis. Net als de gelovigen die uit overtuiging onverdoofd ritueel slachten.

Stel nu, dat een Kopimist iets deelt waar auteursrecht op zit, daarvoor wordt aangeklaagd, en zich beroept op zijn vrijheid van godsdienst? Wat telt dan zwaarder? Het universele recht van de mens of het auteursrecht? Ik noem dit een interessante kwestie…